ول کن جهان را قهوه ات یخ کرد ..

یه روزی آرزوم بود برم دانشگاه تهران عکاسی بخونم .. رفتم .. یه روزی آرزوم بود داشته باشمت .. داشتم .. یه روزی آرزوم بود برم دریا .. نرفتم .. یه روزی آرزوم بود بشه .. نشد .. خیلی چیزا شد خیلی چیزا هم نشد.. در نهایت کسی به خاطر افتخارات و شدنی های زندگی شما به احترام تون نمی‌ایسته.. و موفقیت ها و آرزوهای شما هرچی هم که برای شما بزرگ باشه ممکنه برای بقیه نه تنها هیچ اهمیتی نداشته باشه بلکه بی ارزش هم باشه .. مهم نیست چی می‌کنی چی به دست میاری .. حتی میرسی یا نمی‌رسی.. واقعیت اینه که چیزی باقی نخواهد ماند.. و شما برای کسی جز خودتون ارزشی نخواهید داشت که هدف هاتون .. که آرزوهاتون که رویاهاتون..پس اگه قرار بری برو .. قرار بمونی بمون.. قرار بگی بگو .. قرار انجامش بدی انجامش بده .. در نهایت محکوم خواهی شد به هرآنچه نمیخواستی و نکردی.. و تنها خواهی بود .. امیدوارم که نفهمی چی میگم و آرزو کنی که به آرزوهات برسی..

+ تاريخ ساعت نويسنده . . .