مامان صدام میزنه .. میگه بیا، غذایی که دوست داری رو داریم..خودمو جمع و جور میکنم، میرم کمک ش بدم .. همه چی باید عادی باشه .. نیاید چیزی بفهمه .. هر لقمه رو با بغض و فشار پایین میدم .. میگم من سیرم .. نباید میگفتم باید فقط ادامه میدم .. به خوردن.. من هیچ طعمی حس نمیکنم .. هیچ احساس گرسنگی و تشنگی ندارم .. فقط درد دارم .. نمیدونم معده ست .. روده ست .. قلب ِ .. درد میکنه.. مغزم .. دستام.. تمام تنم.. از اینکه درد بکشم لذت میبرم .. این دردا باعث میشن درد روانم رو کمتر یادم بیاد .. کاش قلب نداشتم.. روح نداشتم.. روان نداشتم.. مغز نداشتم .. باید یه کاری کنم.. به پول احتیاج دارم .. خنده داره که تو این سن و سال هیچ استقلالی که از خودم ندارم هیچ .. هیچ پولی هم در بساط ندارم .. باید قرض هام رو صاف کنم .. فقط اینکه نمیدونم چطور .. خیلی چیزا هست که باید تموم کنم .. برا صاف کردن این پولا نمیدونم چقد زمان نیاز دارم .. نمیدونم چقد زمان لازمه تا ازهرچی که از من باقی مونده رو از جهان پاک کنم .. نمیدونم چقد زمان لازمه که بتونم بلند شم.. نمیدونم اصلا زمانی دارم .. یا توانی .. یا حتی میلی برای زنده بودن؟!