|
ول کن جهان را قهوه ات یخ کرد ..
|
هیچ رابطه ای قادر به از میان بردن تنهایی نیست.هر یک از ما در هستی تنهاییم؛ ولی میتوانیم در تنهایی یک دیگر شریک شویم همان طور که عشق درد تنهایی را جبران میکند. بوبر میگوید:" یک رابطه خوب و صمیمی بر دیواره های سر به فلک کشیده ی تنهایی ادمی رخنه میکند،بر قانون بی چون و چرای آن فائق می شود و بر فراز مغاک وحشت انگیز عالم ،از وجود خود به وجود دیگری پل می زند. " رابطه در بهترین شرایط افرادی را شامل میشود که به شیوه ایی عاری از نیاز با هم ارتباط دارند. ولی چطور ممکن است دیگری را فقط به خاطر خودش دوست داشت و نه به خاطر آنچه برای عاشق فراهم میکند؟ چگونه می توانیم دوست بداریم بی آنکه فایده ایی ببریم، بی آنکه انتظار تلافی داشته باشیم، بی نیروی محرکه ی دلباختگی ، شهوت و تحسین یا بی آنکه به خود خدمتی کنیم ؟
اروین د.یالوم