ول کن جهان را قهوه ات یخ کرد ..

تو زندگیم فقط خواستم یه چیز نباشم! هرچی باشم و نباشم.. بودم و نبودم.. شدم و نشدم خیالی نیست،نبوده.. فقط گفتم تو این زنده بودن و زندگی ترحم انگیز،ترحم پذیز، ترحم کننده .. ترحم .. ترحم.. ترحم.. حتی نزدیک به اینم نشو دُختر! همین .. و من بعد سی و خورده ایی سال که اومدم هیچی نشدم جز یه نقطه ترحم خالص :) قشنگ نیست؟ حالا باید با خودم و زندگیم چی کنم!؟ باید چی کنم .. با همه چی ؟ با خودم چی کُنم؟! چطور باید ادامه بدم من خط قرمزم رو رد کردم؟! برا چی باید ادامه بدم ؟! 

+ تاريخ ساعت نويسنده . . .